jueves, 11 de febrero de 2010




Temps
...
És així com la vida expressa el seu
misteri i en referma la bellesa.
L'entreteixit del temps no mostra cap
fissura, flueix sempre, ineluctable.
Tot és perfecte i just dins el seu àmbit.

Martí i Pol
.


Tiempo ... 
Es así como la vida expresa
su misterio y arrecia la belleza.
El entretejido del tiempo no muestra ninguna 
fisura, fluye siempre, ineluctable. 
Todo es perfecto y justo dentro su ámbito.

Martí i Pol 
.

15 comentarios:

Angeles dijo...

Me gusta la Inuit compulsiva, la que chorrea poemas por sus poros vegetales, la que lee en las manos y las nubes, la que cuando tienes hambre aparece siempre con golosinas de palabras y es esplendida con ellas…

Muchos besos

Inuit dijo...

Petitesa,
Sólo copio, nada más que eso.
Gracias.
Inuit

silvia zappia dijo...

bellos versos,gracias por compartirlos.


un beso*

R.Ferrari dijo...

Linda foto.

I. Robledo dijo...

"Ineluctable..."

Señor, esa palabra suena a pecado mortal...

"Ineluctable..."

Prefiero "Inefable", me suena mejor, quizas a mero pecado venial.

Un abrazo, amiga

res dijo...

si em preguntes d’on sóc
et diré que no ho sé
et diré que quan estic aquí
sóc d'aquí
quan estic allà
sóc d'allà
i com que no estic ni aquí ni allà
puc dir-te que no sóc de cap lloc real
potser de la mar
bon escrit!
salut estimada!!

virgi dijo...

Te veo una aureola de extrema sensibilidad, estimada Inuit.
Mis besos (aunque no sé cómo dártelos, con esa capucha tan preciosa)
Pues un abrazo, entonces

Luis (Flamel) dijo...

la belleza ,el misterio siempre fluyen en tus textos.Saludos .Luis

hugo dijo...

Hola Inuit:
Supongo que se trata de un fragmento de un poema mayor de Martí i Pol, o no...

Supongo que intenta oponer "el misteri de la vida" -con fisuras, imperfecto, injusto-, pero acreedor de "la bellesa" a aquello que es "ineluctable", perfecto inapelable y, por lo tanto carente de misterio,como es el fluir del tiempo.
Supongo que en esa tensión se encuentra el ser humano.
Ahora bien, ¿cómo hace Martí i Pol para pensar el tiempo? o dicho de otra forma ¿cómo se concluye que "Tot es es perfecte i just dins el seu ambit" si, precisamente, dicha perfección acaba sustituyendo el pensamiento por la fé: sólo lo absoluto es perfecto y justo.

Supongo que son, también las contradicciones -interesantísimas contradicciones- en las que Martí i Pol navegó toda su vida.

Sigo pensando que uno de los mayores misterios es precisamente el fluir del tiempo y también que, ya desde Heráclito, es una de las grandes contradicciones en las que la vida humana se mueve ¡afortunadamente!

uuufff. Comentarios extenssos, como siempre. Te pido disculpas a ti y a tus lectores. Aunque tampoco puedo hacer ningún propósito de enmienda.

Inuit, nos leemos y nos escribimos,

salut,
hugo

Anónimo dijo...

Petita Inuit! sents el que escrius, encara que sigui d'una altra persona...Temps, espai...què és real?, el que podem tocar o allò que podem sentir encara que flueixi d'aquí cap allà sense un horitzó ben limitat? Prefereixo sentir... i tocar!
Una abraçada i gràcies per estar!

Anónimo dijo...
Este comentario ha sido eliminado por el autor.
Sirena Varada dijo...

Tiempo...

Navegamos en él, seguramente, con la única convicción de que ha de transcurrir ligero y convulso, pero renovado cada día; inexorable y sin fisuras en su eterno fluir.


Un abrazo, amiga Inuit.

Gregorio Omar Vainberg dijo...

La armonía del ser y el tiempo, cuando uno logra entenderlo,tal vez llegue cerca de la sabiduría.

Un abrazo

marta sesé dijo...

i si no deixem que flueixi, s'asfixia. el temps s'asfixia i ens acorrala.
la perfecció es troba en l'art de deixar entrar i deixar marxar, per molt que ens costi quan els temps sons bons.
un petó inuit.

R.Ferrari dijo...

Ola Inuit.
Queria comentar a sua postagem acima, mas não aparece para mim o local de postagem, por isto estou postando aqui.
Gostei flor. Bela foto. No interior fala de aniversário. Não sei se seu ou do blog. Feliz Aniversário.
Concordo com você. Estar na presença de Deus, falar com ele e se poder sentir o amor Dele é realmente algo maravilhoso. Faz alguns anos tenho buscado a presença Dele, e tenho notado o cuidado e carinho que tenho recebido. Para muitos pode parecer estranho mas a vida muda muito quando buscamos a presença de Deus.
Passo a seguir teu trabalho.
Que Deus abençoe a ti e tua familia.
Abraços.
R.Ferrari